Bankacılar ve siyasetçiler arasında tartışılan bu adım, 2019'dan bu yana süren ekonomik çöküşe kalıcı çözüm arayışlarının bir parçası olarak gündeme gelirken, toplumda ciddi görüş ayrılıklarına neden oldu.
Vatandaşlar, altın rezervlerinin kullanılmasının ekonomik yükünün yine halkın omuzlarına yükleneceğini savunuyor. Tartışmalar, 'çoğunluğun pahasına azınlığın kurtarılması' eleştirilerini de beraberinde getirdi. Beyrut'ta mutfak tüpü satan ahmed zaydan, 'ülke mali olarak batmadı, yöneticilerimiz tarafından soyuldu' diyerek, 'altını satmayın, bize çaldığınız parayı geri getirin' sözleriyle tepkisini dile getirdi.
2019 yılında patlak veren kriz sonrası bankaların mevduat sahiplerinin paralarına erişimi kısıtlaması, devletin borçlarını ödeyememesi ve yerel para biriminin hızla değer kaybetmesi ülkede ağır bir döviz krizine yol açtı. Bankalar, merkez bankasına yatırılan dövizler karşılığında yüksek faiz gelirleri elde ederken, merkez bankası da uzun süre sabit kuru korumaya çalıştı. Yıllar içinde bankaların mevduat sahiplerine olan yaklaşık 70 milyar dolarlık borcu ödemeye direnmesi krizi derinleştirdi.
Analistlere göre lübnan, şimdiye kadar ertelenen zor kararların ardından bir 'beklenmedik kazanç' fırsatıyla karşı karşıya. Merkez bankasının elinde 280 tondan fazla altın bulunuyor ve bu miktar batı asya'da suudi arabistan'dan sonra ikinci sırada yer alıyor. Küresel altın fiyatlarının son bir yılda yaklaşık yüzde 70 artmasıyla birlikte, lübnan'ın altın rezervlerinin değeri krizin başından bu yana üç katına çıkarak 2026 başı itibarıyla yaklaşık 45 milyar dolara ulaştı.
Ancak lübnan yasaları, altın rezervlerinin satılmasını veya kiralanmasını yasaklıyor. Bu nedenle böyle bir adım atılabilmesi için parlamentodan özel bir yasal düzenleme geçirilmesi gerekiyor. Siyasetçiler ve bankacılar, mevduat sahiplerine geri ödemelerin sorumluluğunun kimde olacağını belirleyecek tartışmalı bir yasa tasarısı üzerinde görüşmeler yürütüyor.
Söz konusu düzenleme, uluslararası para fonu ile yapılması muhtemel bir anlaşmanın da temel şartları arasında yer alıyor. Lübnan'ın 2019'dan bu yana talep edilen reformları hayata geçirememesi ise belirsizliği artırıyor. Bazı analistler, mevcut yasal engellere rağmen altın rezervlerinin krizin çözümünde bir seçenek olarak masada kalmaya devam edeceğini ifade ediyor.
